اين دو نفر به اسكندريه رسيدند به نحوى كه انشاء الله بعدا شرحش را خواهيم داد . در ماه محرم اين سال ، عبد الواحد بن اسماعيل بن احمد بن محمد ابو المحاسن رويانى طبرى ، فقيه شافعى ، كشته شد . او به سال 415 تولد يافته بود و از حافظان مذهب شافعى شمرده ميشد چنان كه مىگفت : اگر تمام كتب شافعى بسوزد ، من آنها را از حافظهء خود املاء خواهم كرد . درين سال ، در ماه جمادى الاخر ، ابو زكريا يحيى بن على تبريزى شيبانى درگذشت . او واعظ بود ، در علم لغت تبحر داشت . تصانيف مشهورى ازو بر جاى مانده است . شعر او دلپسند نيست . درين سال ، در ماه رجب ، سيد ابو هاشم زيد حسنى علوى حاكم همدان درگذشت . مردى مقتدر شمرده ميشد كه حكمش نافذ و فرمانش جارى بود . مدت چهل و هفت سال حكومت كرد . جد مادرى او ابو القاسم صاحب بن عباد بود . ابو هاشم ثروتى بيكران داشت چنان كه فقط در يك بار سلطان محمد ازو پانصد هزار دينار خواست . و او اين مبلغ را پرداخت بى - اينكه براى تهيهء آن قطعه‌اى از املاك خود را بفروشد يا دينارى از كسى قرض كند . بعد از اين واقعه مهم تا چند ماه هر چه سلطان محمد از وى خواست ، تقديم مىكرد . ولى خيلى كم خير او به اشخاص ميرسيد . درين سال ، در ذى الحجه ، ابو الفوارس حسن بن على خازن ، درگذشت . او كاتبى بود كه در خوشنويسى شهرت داشت . شعر نيز مىسرود . و اين قطعه ازوست :